Handelingen

Escharen, Burgemeester de Bourbonplein 2 - Lambertus

Uit Reliwiki


Bezig met het laden van de kaart...
Algemene gegevens
Naam kerk: Lambertus
Genootschap: Rooms Katholieke Kerk
Provincie: Noord-Brabant
Gemeente: Grave
Plaats: Escharen
Adres: Burgemeester de Bourbonplein 2
Postcode: 5364PM
Inventarisatienummer: 07492
Jaar ingebruikname: 1863
Architect: Werten, J.
Huidige bestemming: kerk
Monument status: Rijksmonument
Monumentenbordje 2014.jpg
514129
opname Juli 1985 foto. Stok+Britting. Krommenie.

Geschiedenis

Neogotische kerk met toren. Uitbreiding in 1930.

  • 2017 Deze kerk wordt binnen enkele jaren gesloten, evenals de R.K. parochiekerken in Gassel en Velp. In dit gebied blijft dan alleen de St. Elisabethkerk in Grave in gebruik. Dit is door het R.K. Kerkbestuur herzien wat betekent dat de kerk van Escharen voor onbepaalde tijd in gebruik blijft als kerkgebouw.

Het orgel in de R.K. St. Lambertuskerk dateert al van 1710 en komt misschien wel uit België. Vanaf 1863 is het in Escharen te vinden. De Firma Verschueren heeft het orgel gerestaureerd en 12 januari 2003 is het weer in gebruik genomen.

Monumentomschrijving Rijksdienst

De R.K. KERK, gewijd aan de H. Lambertus, is in haar oorspronkelijke opzet een georienteerde eenbeukige, neogotische kerk met geveltoren uit 1863, van de architect J. Werten. In 1930 is de kerk aan de noordelijke zijde met een zijbeuk en een transeptarm uitgebreid.

Beschrijving

Het kerkgebouw had oorspronkelijk een rechthoekige plattegrond met een schip van vier traveeën, waaraan via twee smallere koortraveeën een driezijdig gesloten apsis is gekoppeld. De kerk wordt gedekt door zadeldaken met geschubde leien in Maasdekking. Aan de zuidelijke zijde van de kerk is de oude situatie nog zichtbaar. In de sobere handvorm bakstenen gevels, geschoord door steunberen, is per travee een spitsbogig venster met dubbele lancet en rozet aangebracht. Tegen de derde travee staat een uitgemetselde biechtstoel. In de koortraveeën en apsis bestaan de hoge lancetvensters uit een dubbele lancet met zeslobbige rozet. Aan de westelijke zijde staat een aangebouwde geveltoren van drie geledingen. Deze bestaat uit drie geledingen. De eerste twee geledingen bestaan uit het portaal met spitsbogig timpaan en een hoog venster met een tracering van drie lancetten, bekroond door drie vierpasrozetten. Boven de gekoppelde galmgaten met deelkolom en twaalflobbige rozet verheft zich een ingesnoerde achtkantige spits met uurwerk. In de westelijke façade zijn een zestal hard- en zandstenen gevelstenen ingemetseld. Boven het portaal is aan de linkerzijde een steen geplaatst, met een schild waarop de tekst: "S P Q E". Aan de rechterzijde een identieke steen met in de Franse taal een opsomming van de deugden. Links en rechts van de toren zijn twee maal twee stenen ingemetseld, waarvan alleen de laagste aan de noordelijke zijde leesbaar is: "Proto + Petra / Viro-Nobilissimo / Henrico-de-la-Geneste / protonotario-apostolico / + posita +". In 1930 is aan de noordelijke zijde over drie vakken van het schip een lage zijbeuk onder lessenaardak, met eenvoudige spitsbogige vensters aangebouwd. Tegen de vierde travee verrees toen een transeptarm met uitgebouwde biechtstoelen en eenlaags aangrenzend stookhok. In het transept enkele spitsboogvensters met samengestelde ezelsrugboogtracering. Tegen de oostelijke zijde van deze transeptarm werd tegelijkertijd een kapel met halfronde sluiting gebouwd. Aan de westelijke zijde werd de zijbeuk eveneens halfrond gesloten, zodat ook hier een kapelruimte ontstond. Door deze ingrepen kreeg het gebouw een asymmetrische plattegrond. In de kerk op de orgelgalerij een viervoets orgel van Rijnlandse origine, oorspronkelijk in een balustrade geplaatst, mogelijk in 1759. Het is hier geplaatst in 1843 door F.C. Smits. Het instrument bevat 17de eeuws pijpwerk en kan in 1759 gerestaureerd zijn door de Gemertse orgelmaker Paulus van Eysdonk. Als maker van het instrument wordt thans Johan Jacob Brammertz (1668-1729) uit Kornelimünster aangenomen, die het rond 1720 vervaardigd moet hebben. In 2002-2003 is het door Verschueren (Heythuysen) gerestaureerd.

Vijfdelig front met midden- en zijtorens. Op de torens en tegen de kas beeldhouwwerk van de Udense beeldhouwer Petrus Verhoeven.

Waardering

De kerk is van algemeen belang. Het gebouw heeft cultuurhistorisch belang als bijzondere uitdrukking van de ontwikkeling van het katholicisme in het zuiden en is tevens van belang als voorbeeld van de typologische ontwikkeling van de eenbeukige dorspkerk. Het gebouw heeft architectuurhistorisch belang door de stijl en de detaillering is tevens van belang als voorbeeld van het oeuvre van de architect Werten. Het heeft ensemblewaarden vanwege de bijzondere situering, verbonden met de ontwikkeling van het kerkdorp Escharen. Het is van belang vanwege de architectuurhistorische en typologische zeldzaamheid.

MIP omschrijving

  • Bouwstijl: Neo-Gotiek
  • Bouwperiode: 1863 tot: 1930
  • Gevels en materialen: Baksteen, natuurstenen lijsten. Driebeukige neogitische kruiskerk. Toren in drie geledingen met torenspits. Ingang onder spitsboog met vierpas.
  • Vensters en deuren: Spitsboogramen met natuurstenen traceringen. Glas-in-lood.
  • Dak en bedekking: Zadeldaken, leien.
  • Bijgebouwen: Laag bakstenen muurtje met ezelsrug.

Externe links

Afbeeldingen