Handelingen

Putte, Antwerpsestraat 35 - Dionysius

Uit Reliwiki


Bezig met het laden van de kaart...
Algemene gegevens
Naam kerk: Dionysius
Genootschap: Rooms Katholieke Kerk
Provincie: Noord-Brabant
Gemeente: Woensdrecht
Plaats: Putte
Adres: Antwerpsestraat 35
Postcode: 4645BA
Sonneveld-index: 08094
Jaar ingebruikname: 1952
Architect: Hurks, J.
Huidige bestemming: Buiten gebruik
Monument status: Rijksmonument 516700 (toren)

Geschiedenis

Plattegrond. Bron: Kerken in het Bisdom Breda, Auteur: Ton van Nijnatten. Uitgeverij: Buijten en Schipperheijn B.V. juni 2004.

Wederopbouwkerk met losstaande oude toren uit 1865.

  • 2022 - Stijgende onderhoudskosten en dalende inkomsten dwingen parochie De Bron om de kerken in Huijbergen en Putte nog dit jaar te sluiten. Ossendrecht en Hoogerheide blijven langer open, maar in de toekomst volstaat één kerkgebouw.
  • 2022 - Op zondag 25 september 2022 vond de laatste viering in de Sint Dionysiuskerk in Putte plaats, waarna de kerk werd gesloten.

Monumentomschrijving Rijksdienst

Aan de westelijke zijde van de Antwerpsestraat staat de TOREN van de R.K. Dionysiuskerk. Het gebouw is een ontwerp van de architect P. Soffers en dateert uit 1865. De toren staat thans vrij, aangezien het bijbehorende kerkgebouw in 1944 door de bezetter is opgeblazen. Op korte afstand is westelijk van de toren omstreeks 1950 een nieuwe kerk gebouwd. De toren is rond 1950 gerestaureerd naar de oorspronkelijke situatie. Aan de westelijke zijde zijn nieuwe ramen ingepast. Alleen de toren, die thans herdenkingsmonument is ter herinnering aan de gevallenen in de Tweede Wereldoorlog valt onder de bescherming.

Omschrijving

Het gebouw heeft een vierkante grondslag, telt drie geledingen en wordt bekroond door een achtkantige spits met wimbergen, omgeven door flankeerspitsjes en voorzien van leien in Maasdekking.

De toren is opgetrokken in handvorm baksteen en wordt geleed door kalkstenen cordonlijsten. De gemetselde en van afzaten voorziene haakse steunberen gaan ter hoogte van de tweede geleding over in overhoekse beren, die iets onder de klokkengeleding eindigen in natuurstenen afdekkingen. Aan de oostzijde in een ondiep spaarveld, afgesloten met driepassen in baksteen, een portaal met geprofileerde natuurstenen omlijsting. Boven de dubbele vleugeldeur in het spitsboogveld een oculus. In de tweede geleding een spitsboograam met dubbele lancet en oculus onder spitsboog. De klokkengeleding heeft twee galmgaten en een wijzerplaat, gevat in een keperboognis. Aan de westzijde is ter hoogte van de eerste geleding een spitsboograam met een tracering, bestaande uit een dubbele lancet met oculus, waaronder een dichtgezette doorgang. Hoger in het muurwerk de moeten van de kap van het voormalige kerkschip. Aan de noord- en zuidzijde in de eerste geleding een laag en breed tweedelig spitsboogvenster met vorktracering.

Waardering

De kerktoren is van algemeen belang. Het gebouw heeft cultuurhistorisch belang als bijzondere uitdrukking van de ontwikkeling van het katholicisme in het zuiden en is tevens van belang als voorbeeld van de typologische ontwikkeling van de kerktoren in de negentiende eeuw.

Het gebouw heeft architectuurhistorisch belang door de stijl en de detaillering en is tevens van belang als voorbeeld van het oeuvre van de in het Bredase bisdom actieve architect Soffers. Het heeft ensemblewaarden vanwege de bijzondere situering, verbonden met de ontwikkeling van het wegdorp Putte. Het is een zeldzaam voorbeeld van het werk van de architect.

Orgel

De Zusters Franciscanessen aan de Nieuwstraat in Breda verkochten in 1906 hun orgel aan de Bavokerk in Haarlem. Hier is het als klein orgel nog altijd aanwezig. De firma Maarschalkerweerd & Zoon leverde in 1905 een nieuw orgel aan het klooster met een neogotisch front. Het orgel had twee manualen en pedaal. In de jaren 1939-1945 is het omgebouwd door de firma Vermeulen uit Alkmaar. Er kwam een nieuwe vrijstaande speeltafel en de tractuur werd pneumatisch gemaakt. In 1958 is de orgelkas op ijzeren kolommen geplaatst en werd de tractuur geëlectrificeerd. In deze staat bleef het orgel staan tot 1992. In dat jaar schonken de zusters het orgel aan de Sint Dionysiuskerk te Putte. Het werd volledig gedemonteerd. Loek van Nes bouwde in 1999 in Putte een nieuw orgel, gebruikmakend van het materiaal van Maarschalkerweerd. Op 28 november 1999 is het in Putte in gebruik genomen. De kerk in Putte werd gebouwd in de jaren 1950-1954, en is gewijd op 23 april 1954. Het oude kerkgebouw was in 1940 verloren gegaan door oorlogsgeweld.

Externe links

Afbeeldingen